BIRON (Bühren)


Herb : w polu czerwonym wrona z gałązką
           dębu zieloną z takimiż trzema
           żołędziami w dziobie, siedząca
           na drzewie, na którym klucz w pas, złoty.
Klejnot : wrona jak w godle między dwoma
               gałązkami dębu zielonymi z takimiż
               trzema  żołędziami każda.
Labry : czerwone podbite złotem.

Herb pochodzenia niemieckiego. 

Używała go rodzina Biron (von Bühren) pochodząca najprawdopodobniej z Westfalii,
a w XVI w. osiadła w księstwie Kurlandii
i Semigalii, gdzie jej przedstawiciele panowali
w latach 1737-41 i 1763-95. Ponadto w XVIII w. nabyli dobra na Dolnym Śląsku. W latach
1734-41 i 1769-1945 byli posiadaczami wolnego państwa stanowego Syców (Wartenberg),
a w latach 1786-1862 księstwa żagańskiego.

Herb podstawowy  
Odmiana herbu przysługująca hrabiom von Biron.
Z nich :
Ernest Jan (*1690 †1772) otrzymał 19.V.1730 od carycy Anny Iwanowny
dziedziczny tytuł hrabiego w Rosji, a tego samego roku od cesarza Karola VI
takiż tytuł w Rzeszy Niemieckiej (S.I.R.).



Odmiana herbu przysługującej książętom Biron von Curland.
Z nich :
Ernest Jan (*1690 †1772) faworyt carycy Anny Iwanowny
był w latach 1737-41 i 1763-69 dziedzicznym księciem Kurlandii i Semigalii,
a jego syn Piotr (*1724 †1800) panował tamże w latach 1769-95.

Na tarczy herby :
1 i 4 - herb Kurlandii, 2 i 3 - herb Semigalii,
na tarczy sercowej herby :
1 - monogram „SA” w koronie, króla Stanisława Augusta suwerena
księstwa Kurlandii i Semigalii w latach 1763-95, 2 - nieznany, 3 - Biron (herb własny)
i 4 - monogram „A3” w koronie, króla Augusta III suwerena księstwa
Kurlandii i Semigalii w latach 1737-41
.