KANTAKUZEN



 

Herb : na tarczy złotej ukoronowany dwugłowy
           orzeł czarny. 
Klejnot : mitra książęca.
Labry : czarne podbite złotem.

Herb pochodzenia mołdawsko-wołoskiego.

Używali go
Kantakuzenowie (Cantacuzino)
ród bojarski, którego przedstawiciele rządzili
w XVII w. w księstwach Mołdawii i Wołoszczyzny.
Jego członkowie, uważali się za potomków dynastii Kantakuzenów, panującej w cesarstwie bizantyjskim w latach 1347-57 oraz w despotacie Morei (Mistry) w latach 1308-83. Jedna gałąź rodu osiadła w XVII w. w Rzeczpospolitej na Litwie.
Z tym herbem zostali także wylegitymowani
ze szlachectwa w XIX w. w guberni kowieńskiej Andronowicze oraz Łabanowscy.