ŁABĘDŹ (Skrzynno)

 

Herb : w polu czerwonym łabędź srebrny
           z dziobem i łapami czarnymi. 
Klejnot : samo godło.
Labry : czerwone podbite srebrem.

Herb pochodzenia duńskiego, najstarsza pieczęć
z 1326 r., najstarszy zapis z 1406 r.
Występował głównie w ziemi krakowskiej,
i sandomierskiej. 
Aktem unii horodelskiej 2.X.1413 herb został
przeniesiony na Litwę. Przyjął go bojar
o imieniu Goligunt.

Używało go około 250 rodzin :  ZOBACZ

Herb podstawowy  
Pierwotna forma herbu Odmiana herbu przysługująca
Bylińskim
.
Z nobilitacji Adama Bylińskiego
z 18.XI.1567 r.
Odmiana herbu przysługująca
Girskim
Odmiana herbu przysługująca
Gromadzkim
.
Z nobilitacji Pawła Gromadzkiego
z 9.XI.1550 r.
Odmiana herbu przysługująca
Kudrewiczom
Odmiana herbu przysługująca
Matuszewiczom
.
Z nobilitacji Benedykta
oraz Teofila Matuszewiczów
z 20.II.1777 r.
Odmiana herbu przysługująca
Salomonom (Salomonowiczom)
.
Z nobilitacji  braci : Stanisława (†1546)
oraz Mikołaja Salomonów z 1543 r.
Odmiana herbu przysługująca
Sasuliczom


Odmiana herbu przysługująca
Szemiotom (Szemetom)

Odmiana herbu przysługująca
Szpotom

Odmiana herbu przysługująca
Widejkom

Odmiana herbu przysługująca hrabiom Dunin-Borkowskim.
Z nich : bracia Leonard Wincenty (†1839), Franciszek Antoni (†1860), Stanisław (†1850)
oraz ich bratankowie Tytus i Henryk Jakub (†1847) otrzymali 12.X.1818 od cesarza Franciszka I
dziedziczne tytuły hrabiów w Austrii, potwierdzone 27.V.1821 w Królestwie Polskim.

(1)
Odmiana herbu przysługująca hrabiom Jundziłłom.
Z nich : Franciszek (†1818) otrzymał w 1798 r. od króla Fryderyka Wilhelma III
dziedziczny tytuł hrabiego w Prusach.
(2)
Odmiana herbu przysługująca hrabiom Matuszewiczom.
Z nich : Adam (†ok.1836) otrzymał w 1824 r. uznanie tytułu hrabiego w Królestwie Polskim.


Odmiana herbu przysługująca książętom Mikityniczom-Hołowczyńskim,
będących być może gałązią Rurykowiczów książąt starodubowsko-riapałowskich.
Z nich : książę Matwiej Mikitynicz (†ok.1539) osiedlił się na początku XVI w. na terenach
Wielkiego Księstwa Litewskiego, a w 1502 r. był namiestnikiem kniażyckim i teteryńskim.