MUTIUS

Herb : w polu błękitno-czerwonym w skos lewy 
           koń wspięty srebrny na takimż skosie
           lewym, bordiura tarczy złota. 
Klejnot : pół konia wspiętego srebrnego między
               dwoma skrzydłami, srebrnym
               i błękitnym.
Labry : błękitne podbite srebrem.

Herb pochodzenia niemieckiego, znany
na Śląsku od połowy XVIII w.

Używała go rodzina von Mutius. Na Śląsku posiadała dobra Stary Zdrój (Altwasser) koło Wałbrzycha, Bronów (Börnchen) koło Bolkowa, Tomkowice (Thomaswaldau)
i Olbrachtowice (Albrechtsdorf) koło Świdnicy
oraz Jeleniów (Gelenau) koło Kłodzka.