OGOŃCZYK (Ogon, Powała)

 

Herb : w polu czerwonym pół toczenicy
           (pierścienia) srebrnej z zaćwieczoną takąż
           rogaciną (strzałą bez opierzenia). 
Klejnot : dwie ręce w rękawach błękitnych
               z dzwonkami sokolimi, złotymi.
Labry : czerwone podbite srebrem.

Herb pochodzenia morawskiego, najstarsza 
polska pieczęć z 1384 r., najstarszy zapis 
z 1394 r.
Występował głównie w ziemi krakowskiej,
sandomierskiej i dobrzyńskiej. 
Aktem unii horodelskiej 2.X.1413 herb został
przeniesiony na Litwę. Przyjął go bojar Jerzy Sangaw.

Używało go około 250 rodzin :  ZOBACZ

Herb podstawowy  
Pierwotna forma herbu Odmiana herbu przysługująca
Działyńskim
Odmiana herbu przysługująca
Grotkowskim
Odmiana herbu przysługująca
Jakimowiczom

Odmiana herbu przysługująca
Kończom

Odmiana herbu przysługująca
Kuczborskim, Wiesiołowskim

Odmiana herbu przysługująca
Pru(ó)szyńskim
Odmiana herbu przysługująca
Tołwińskim


Odmiana herbu przysługująca hrabiom Działyńskim.
Z nich : Franciszek Ksawery (*1756 †1819) otrzymał 19.IX.1786
od króla Fryderyka Wilhelma II dziedziczny tytuł hrabiego w Prusach,
Adam Tytus (*1796 †1861) otrzymał w 1824 r. potwierdzenie tytułu w Królestwie Polskim,
ostatnim uprawnionym do tytułu był Jan Kanty (*1829 †1880).



Odmiana herbu przysługująca hrabiom Sierakowskim.
Z nich : Wacław Hieronim (*1699 †1780) otrzymał 26.VI.1775 r. od cesarzowej Marii Teresy
dziedziczny tytuł hrabiego w Galicji dla siebie, swojego brata Romana (*ok.1720 †1783),
jego synów
Józefa (*ok.1750 †?), Wacława (†1806), Sebastiana (*1743 †1824),
i Kajetana Onufrego (*1753 †1841) oraz dla Konstantego Gabriela i Jana wnuków innego brata,
wspomniany Kajetan Onufry (*1753 †1841) otrzymał 13.VI.1776 (dyplom 26.X.1776)
od króla Fryderyka II potwierdzenie tytułu w Prusach oraz uznanie 24.V.1824 tegoż tytułu
przez Deputację Senatu Królestwa Polskiego, Alfons Józef (*1816 †1886)
otrzymał 5.VII.1844 od rosyjskiej Rady Państwa potwierdzenie tytułu w Rosji.
[ inny wariant tej odmiany herbu => ]


Odmiana herbu przysługująca hrabiom Wiesiołowskim.
Z nich : Andrzej otrzymał 1.XII.1780 (dyplom 12.VI.1782) od cesarza Józefa II
dziedziczny tytuł hrabiego w Galicji.


Odmiana herbu przysługująca hrabiom Zboińskim.
Z nich : Franciszek Ksawery (*1757 †1818) otrzymał 5.VI.1798
od króla Fryderyka Wilhelma III dziedziczny tytuł hrabiego w Prusach,
Ignacy otrzymał w 1824 r. potwierdzenie tytułu w Królestwie Polskim,
Karol Józef Feliks Stanisław (†1850) otrzymał 2.VII.1842 potwierdzenie tytułu w Rosji,
ostatnim uprawnionym do tytułu był Władysław (*1827 †1876).
[ inny wariant tej odmiany herbu => ]



Odmiana herbu przysługująca hrabiom Żółtowskim.
Z nich : Jan Nepomucen Gaudenty (*1778 †1854) otrzymał 10.IX.1840
od króla Fryderyka Wilhelma IV tytuł hrabiego w Prusach, dziedziczny na zasadzie primogenitury,
jego syn Stanisław (*1810 †1867) otrzymał 20.VII.1844 takiż tytuł pod warunkiem
posiadania dóbr Jarogniewice,
Marceli (*1812 †1901) otrzymał w 1867 r. od papieża Piusa IX tytuł hrabiego
dziedziczny na zasadzie primogenitury,
Franciszek Józef Wincenty (*1818 †1894) otrzymał takiż tytuł w 1877 r.,
Edward Marceli Franciszek (*1848 †1931) wraz z synem Janem (*1861 †1917)
otrzymali 16.V.1893 od papieża Leona XIII tytuły hrabiów dziedziczne na zasadzie primogenitury,
podobnie jak 19.V. 1900 Teodor (*1842 †1915) i jego syn Zygmunt (*1877 †1919)
oraz 21.VI. 1901 Marceli (*1850 †1925),
Edmund Jan Apolinary (*1853 †1926) wraz z synami Edmundem (*1885 †1926)
i Zbigniewem Adolfem (*1888 †1973) otrzymali 17.XII.1917 od papieża Benedykta XV
tytuły hrabiów dziedziczne na zasadzie primogenitury.